սոց

Across

2. Բարդ հոգեֆիզիոլոգիական գործընթացներ են՝ պայմանավորված կարճատև իրավիճակային գործոններով, որոնք արտահայտում են անհատի վերաբերմունքը ներքին կամ արտաքին խթանների նկատմամբ և դրսևորվում են սուբյեկտիվ ապրումներով, ֆիզիոլոգիական փոփոխություններով (օր.՝ սրտի բաբախ, հորմոնալ արձագանք) և վարքային արտահայտություններով (միմիկա, ժեստեր, գործողություններ)։
7. Գործընթաց է, որի միջոցով անհատը սովորում է հասարակության նորմերն ու արժեքները՝ ձևավորելով պատկերացումներ թույլատրելի և անթույլատրելի վարքագծի մասին։
10. Անհատների և խմբերի միջև ձևավորվող հարաբերությունների ամբողջությունն է, ինչպես նաև այդ հարաբերությունները կարգավորող սոցիալական ինստիտուտները, նորմերն ու արժեքները։
11. Մարդու գործունեության ձև, որի միջոցով ապահովվում է հասարակության նյութական, մշակութային, հոգևոր և սոցիալական վերարտադրությունը, զարգանում են անհատի հմտություններն ու կարողությունները, և ստեղծվում են տնտեսական արժեքներ կամ ծառայություններ։
13. մոտեցում, որի համաձայն վերականգնումը և աջակցությունը պետք է հիմնված լինեն անհատի նպատակների, արժեքների և նախասիրությունների վրա՝ ապահովելով նրա ակտիվ մասնակցությունը որոշումների կայացման գործընթացում։
14. գործընթաց, որի միջոցով սահմանվում են անհատի կամ ընտանիքի սոցիալական գործառնման մակարդակը և առկա ռեսուրսները:
15. Ամերիկացի փիլիսոփա, ով հայտնի է էթիկայի, քաղաքական փիլիսոփայության, սոցիալական արդարության և մարդու կարողությունների տեսության զարգացման մեջ ունեցած իր ներդրմամբ։
18. Գիտելիքների, հմտությունների և էթիկական վերաբերմունքի համակցություն կամ այլ կերպ ասած, մասնագիտական հատկանիշ, որն անհրաժեշտ է, մասնավորապես, սոցիալական աշխատողին իր գործունեությունը արդյունավետ իրականացնելու համար։
19. Անհատի ներքին հոգեբանական և ֆիզիկական հատկանիշների համակցությունն է, որը պայմանավորում է որոշակի գործունեություն արդյունավետ իրականացնելու, ինչպես նաև գիտելիքներ, հմտություններ և կարողություններ ձեռք բերելու հնարավորությունը։
20. Սոցիոլոգիական և հոգեբանական գիտություններում սահմանվում է որպես անհատի դիտարկվող բոլոր գործողությունների և արձագանքների համակցություն, որոնք պայմանավորված են ներքին (հուզական, ճանաչողական) և արտաքին (սոցիալական, ֆիզիկական) խթաններով և կարող են ուսումնասիրվել փորձարարական կամ դիտարկման մեթոդներով։

Down

1. Կարողություն, որը թույլ է տալիս մարդուն օգտագործել երևակայությունն ու մտածողությունը սեփական ընտրությամբ տարբեր գործունեություններում:
3. Սոցիալ-հոգեբանական գիտությունում այն մեկնաբանվում է որպես անհատի, խմբի կամ համայնքի կարողություն՝ դիմակայելու, հարմարվելու և վերականգնվելու սթրեսային, ճգնաժամային կամ տրավմատիկ իրավիճակներից՝ պահպանելով կամ վերականգնելով արդյունավետ գործառնումն ու հոգեսոցիալական բարեկեցությունը։
4. Տեխնոլոգիա, որի վերջնական նպատակը անհատի կամ խմբի սոցիալական գործառնման վերադարձն է
5. Անձի կամ խմբի և այլ անհատների միջև գոյություն ունեցող կայուն, փոխադարձ հարաբերություններ և փոխազդեցություններ, որոնք ապահովում են աջակցություն, տեղեկատվության փոխանակում, համագործակցություն և սոցիալական ինտեգրում։
6. Կյանքի արժեքավոր նպատակներն ու դրանց հասնելու նպատակահարմար գործողությունները գնահատելու, առաջնահերթություններ սահմանելու և ընտրելու անձի ներքին կարողությունն է, որը ձևավորվում է էթիկական և հոգեբանական հիմքերի վրա՝ միաժամանակ ապահովելով ցանկությունների, պարտականությունների և հնարավորությունների համադրումը այդ նպատակների իրականացման գործընթացում։
8. Անհատի կարողությունն է՝ իրականացնել իր առօրյա կենսագործունեության համար անհրաժեշտ գործողությունները և գործել իր սոցիալական դերից բխող ու տվյալ հասարակության սպասումներին համարժեք։
9. Խաթարումներ, որոնք խախտում են սոցիալական համակարգերի բնականոն ընթացքը՝ ուղեկցվելով վնասակար կամ բացասական ազդեցություններով։
12. Ընտանիքի աշխատունակ անդամների աշխատանքի ներգրավվածության, դրա կայունության և որակի համակցված բնութագիրն է, որը ներառում է՝ քանի՞ անդամ է աշխատում, աշխատանքի կանոնավորությունն ու կայունությունը, աշխատավարձի վճարման շարունակականությունը, գործազրկության առկայությունն ու դրա տևողությունը, ինչպես նաև ընտանիքում առկա մասնագիտական ռեսուրսները։ Այն նաև ազդում է ընտանիքի անդամների միջև որակյալ փոխազդեցությունների և համատեղ անցկացվող ժամանակի վրա։
16. Բնածին, ունիվերսալ իրավունքների համակարգ, որը պաշտպանում է անհատի արժանապատվությունը, ազատությունը և ապահովում նրա հավասար մասնակցությունը հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։
17. Սոցիոլոգ, ով է զարգացրել դիսֆունկցիայի գաղափարը՝ այն կապելով կառուցվածքային լարվածության, շեղվող վարքի և դրա թաքնված հետևանքների հետ սոցիալական համակարգերում։