Od modelowania do wydruku 3D

12345678910111213141516171819
Across
  1. 3. - Element wspierający drukowany model 3D, ustawiony poprzecznie do platformy roboczej.
  2. 5. - Materiał w postaci żyłki, wykonany z polimerów termoplastycznych, stosowany w druku 3D przy użyciu technologii przyrostowej (addytywnej).
  3. 7. - Obwódka drukowana na stole drukarki 3D przed właściwym modelem, mająca na celu poprawę przyczepności druku i usunięcie nadmiaru filamentu lub powietrza z dyszy.
  4. 9. - Urządzenie analizujące fizyczny obiekt (ruchomy lub nieruchomy) w celu zebrania danych o jego kształcie, wymiarach i wyglądzie, przekształcając je w pliki 3D, zwykle w formacie STL.
  5. 11. - Kod zapisujący komendy dla urządzeń wytwarzania przyrostowego, określający podstawowe operacje wykonywane przez drukarkę 3D.
  6. 13. - Typ oprogramowania, które generuje G‑code, umożliwiając import modelu 3D i przygotowanie go do druku.
  7. 15. - Metoda wytwarzania trójwymiarowych obiektów polegająca na warstwowym nakładaniu materiału (np. proszku metalowego czy polimeru) na podstawie komputerowego modelu – inaczej drukowanie przestrzenne.
  8. 19. - Rodzaj polimeru, którego właściwości są trwale modyfikowane pod wpływem światła UV.
Down
  1. 1. - Końcowa obróbka modelu 3D, mechaniczna lub chemiczna, obejmująca odcinanie, szlifowanie, wygładzanie i modyfikację powierzchni wydruku w celu usunięcia wad i nadania odpowiedniej struktury zewnętrznej.
  2. 2. - Technika druku 3D polegająca na utworzeniu warstwy materiału wzdłuż stołu roboczego od krawędzi wydruku, poprawiającej przyczepność i zapobiegającej wypaczaniu.
  3. 4. - Format pliku używany do zapisu modelu 3D na podstawie położenia wierzchołków, umożliwiający bezpieczne przesyłanie między różnymi aplikacjami graficznymi.
  4. 6. - Siatka 3D składająca się z wielokątów połączonych powierzchniami, krawędziami i wierzchołkami, z której zbudowany jest obiekt 3D.
  5. 8. - Skrót od ang. Computer Aided Manufacturing – system wspierający wytwarzanie obiektów 3D, który generuje G‑code z modelu 3D lub rysunku 2D i przekształca dane CAD w kod maszynowy.
  6. 9. - Format pliku 3D zapisujący model w postaci siatki trójkątów, stworzony do druku przestrzennego metodą stereolitografii.
  7. 10. - Format pliku do tworzenia i drukowania modeli 3D w aplikacjach Windows (np. 3D Builder), zawierający tekstury, siatkę, kolory, materiały i zalecenia dotyczące druku.
  8. 12. - Część głowicy drukującej w drukarce 3D, która podaje filament ze szpuli do bloku grzejnego.
  9. 14. - System oprogramowania (np. EdgeCam, MasterCam, Hypermill, NX) wspomagający komputerowe tworzenie modeli 3D z rysunków 2D oraz przygotowywanie projektów 2D i 3D.
  10. 16. - Format pliku używany w 3D Studio Max, zapisujący punkty geometryczne i kształty w formacie tekstowym ASCII.
  11. 17. - Pozioma siatka filamentu w druku 3D, stosowana w celu poprawy przyczepności modelu do stołu roboczego i zapobiegania deformacji krawędzi.
  12. 18. - Nazwa technologii druku 3D, skrót od ang. Fused Deposition Modelling, polegająca na tworzeniu części z termoplastów poprzez nakładanie kolejnych warstw półpłynnego filamentu wytłaczanego z podgrzewanej dyszy.