PRZEWODNICTWO TURYSTYCZNE

5. – Przewodnik skupiający się na regionach, parkach krajobrazowych i przyrodzie poza miastem.
7. – Jedna z głównych funkcji przewodnika, polegająca na dbaniu o grupę zgodnie z planem wycieczki i reagowaniu na złe samopoczucie uczestników.
8. – Technika oprowadzania osób niewidomych poprzez szczegółowy, słowny opis eksponatów i ich kolorów.
9. – Rodzaj przewodnika górskiego, którego obszarem uprawnień są m.in. Bieszczady i Góry Świętokrzyskie.
10. – Forma samodzielnego zwiedzania z aplikacją lub kartą pracy, gdzie turysta rozwiązuje zagadki, by dotrzeć do celu.
12. – Organ administracji (Województwa), który wydaje licencje przewodnika górskiego po zdanym egzaminie państwowym.

1. – Nowoczesna metoda przewodnictwa (gawędziarstwo), polegająca na używaniu anegdot i emocji zamiast suchego wyliczania dat.
2. – Nowoczesna nazwa przewodnika muzealnego, który nie tylko podaje fakty, ale aktywnie angażuje grupę w dialog i warsztaty.
3. – Przewodnik, który specjalizuje się w historii konkretnej metropolii i oprowadza m.in. po rynkach i muzeach.
4. – Wykorzystanie mechanizmów z gier w zwiedzaniu (np. gry miejskie), aby uatrakcyjnić przekaz informacji.
6. – Przewodnik górski posiadający uprawnienia na obszar o najwyższym stopniu trudności technicznej w Polsce.
11. – Międzynarodowa organizacja zrzeszająca liderów trekkingowych prowadzących grupy po szlakach bez użycia technik wspinaczkowych.