Renesans

3. Krótki utwór satyryczno-krytyczny, mający na celu ośmieszenie osoby lub instytucji poprzez dowcip i ironię.
6. Gatunek literacki oparty na rozmowie między postaciami, często o charakterze dydaktycznym i humanistycznym.
8. Wsparcie finansowe i prestiżowe artystów i uczonych (władców, magnatów, Kościoła), kluczowe dla rozwoju twórczości renesansowej.
9. Koncepcja idealnego społeczeństwa, zapoczątkowana przez Tomasza Morusa w tytule dzieła z 1516 roku.
12. Krótka forma prozatorska z jedną główną fabułą i często zaskakującą puentą, rozwijająca się od renesansu.

1. Wiersz opiewający wiejską idyllę, życie w zgodzie z naturą – inspirowany arkadyjskimi wzorcami.
2. Pogląd umieszczający człowieka w centrum zainteresowania kultury, oparty na humanistycznej afirmacji ludzkiego rozumu i codzienności, jako przeciwieństwo średniowiecznego teocentryzmu
4. Krótki utwór poetycki, minimalistyczny i często żartobliwy, będący formą epigramatu; wprowadzony i rozwinięty w Polsce przez Jana Kochanowskiego .
5. Utwór liryczny o 14 wersach (oktawa + tercet), zapożyczony z włoskiego modelu Petrarki i adaptowany przez polskich autorów.
7. Prąd intelektualny renesansu podkreślający godność człowieka, jego rozwój, czerpiący wzorce ze starożytności i reprezentowany w Polsce przez twórców jak Rej i Kochanowski .
10. Liryczny lament poświęcony zmarłej osobie, pełen żalu i wspomnień – popularny w dziełach Kochanowskiego.
11. Parafraza lub stylizacja biblijnego hymnu (np. „Psałterz Dawidów” Kochanowskiego), adaptowana do warunków języka narodowego.