BAROK

2. kierunek w poezji, który podkreślał jego zabawową funkcję.
6. jeden z poetów dworskiego nurtu w literaturze barokowej, piewca przemijalności.
8. chudy koń Don Kichota.
10. dama serca Don Kichota.
11. nazywano go "księciem pamiętnikarzy staropolskich", przedstawiciel dworkowego nurtu w literaturze barokowej.
12. ojciec racjonalizmu, autor "Cogito ergo sum".
13. środek stylistyczny, np. "wyrzuciły prochy pana Bobolę, szlachcica tamecznego i z koniem aż za Wisłę na drugą stronę, a przecie zdrowy został".
16. - środek stylistyczny, omówienie, np. "srogi ciemności Hetman".
19. twierdził, że człowiek jest w przyrodzie najwątlejszą, ale myślącą trzciną.
20. tytuł jednego z wierszy Daniela Naborowskiego.
22. styl życia, ideologia i obyczaje szlachty polskiej XVII i XVIII wieku.
24. jedna z marności wyliczona w "Sonecie V" Mikołaja Sępa Szarzyńskiego.
25. ukryte sterowanie kimś bez kego zgody, czasem i bez wiedzy.
27. sztuka pięknego wypowiadania się i przekonywania do swoich racji.
28. takim rycerzem był Don Kichot.

1. tytuł jednego z wierszy Jana Andrzeja Morsztyna.
3. duńska twierdza opanowana przez Szwedów w "Pamiętnikach" Paska.
4. ... Pansa, giermek Don Kichota.
5. w wierszu Jana Andrzeja Morsztyna jest w lepszej sytuacji niż człowiek nieszczęśliwie zakochany.
7. ruch religijny w Kościele katolickim XVII w., którego zadaniem było zahamowanie reformacji.
9. poeta "rozdwojony w sobie", autor sonetów.
14. w język portugalskim słowo "barocco" oznacza rzadką i cenna, o nieregularnym kształcie.
15. - słowa, zwroty, zdania obcojęzyczne wplatane do języka polskiego.
17. jego mistrzem był Giambattista Marino.
18. walczył z nimi Don Kichot, biorąc je za złe olbrzymy.
19. namawianie, przekonywanie, wywarcie wpływu na odbiorcę przez nadawcę.
21. niezwykły pomysł poetycki.
23. środek stylistyczny, powtórzenie na początku wersu lub zdania tego samego słowa lub zwrotu.
26. anafora w wierszu "Niestatek" Jana Andrzeja Morsztyna.
28. pozwala wygrać człowiekowi wojnę z "szatanem, światem i ciałem".