BAROK

5. dama serca Don Kichota.
6. duńska twierdza opanowana przez Szwedów w "Pamiętnikach" Paska.
7. pozwala wygrać człowiekowi wojnę z "szatanem, światem i ciałem".
8. - środek stylistyczny, omówienie, np. "srogi ciemności Hetman".
10. chudy koń Don Kichota.
12. w język portugalskim słowo "barocco" oznacza rzadką i cenna, o nieregularnym kształcie.
14. kierunek w poezji, który podkreślał jego zabawową funkcję.
17. ruch religijny w Kościele katolickim XVII w., którego zadaniem było zahamowanie reformacji.
18. w wierszu Jana Andrzeja Morsztyna jest w lepszej sytuacji niż człowiek nieszczęśliwie zakochany.
20. styl życia, ideologia i obyczaje szlachty polskiej XVII i XVIII wieku.
22. poeta "rozdwojony w sobie", autor sonetów.
24. środek stylistyczny, np. "wyrzuciły prochy pana Bobolę, szlachcica tamecznego i z koniem aż za Wisłę na drugą stronę, a przecie zdrowy został".
27. tytuł jednego z wierszy Jana Andrzeja Morsztyna.
28. nazywano go "księciem pamiętnikarzy staropolskich", przedstawiciel dworkowego nurtu w literaturze barokowej.
29. środek stylistyczny, powtórzenie na początku wersu lub zdania tego samego słowa lub zwrotu.

1. namawianie, przekonywanie, wywarcie wpływu na odbiorcę przez nadawcę.
2. sztuka pięknego wypowiadania się i przekonywania do swoich racji.
3. takim rycerzem był Don Kichot.
4. jego mistrzem był Giambattista Marino.
7. - słowa, zwroty, zdania obcojęzyczne wplatane do języka polskiego.
9. ... Pansa, giermek Don Kichota.
11. tytuł jednego z wierszy Daniela Naborowskiego.
13. niezwykły pomysł poetycki.
15. ukryte sterowanie kimś bez kego zgody, czasem i bez wiedzy.
16. ojciec racjonalizmu, autor "Cogito ergo sum".
19. jeden z poetów dworskiego nurtu w literaturze barokowej, piewca przemijalności.
21. jedna z marności wyliczona w "Sonecie V" Mikołaja Sępa Szarzyńskiego.
23. anafora w wierszu "Niestatek" Jana Andrzeja Morsztyna.
25. twierdził, że człowiek jest w przyrodzie najwątlejszą, ale myślącą trzciną.
26. walczył z nimi Don Kichot, biorąc je za złe olbrzymy.