BAROK

3. nazywano go "księciem pamiętnikarzy staropolskich", przedstawiciel dworkowego nurtu w literaturze barokowej
6. twierdził, że człowiek jest w przyrodzie najwątlejszą, ale myślącą trzciną
9. sztuka pięknego wypowiadania się i przekonywania do swoich racji
12. środek stylistyczny, np. "wyrzuciły prochy pana Bobolę, szlachcica tamecznego i z koniem aż za Wisłę na drugą stronę, a przecie zdrowy został"
13. kierunek w poezji, który podkreślał jego zabawową funkcję
17. ruch religijny w Kościele katolickim XVII w., którego zadaniem było zahamowanie reformacji
18. tytuł jednego z wierszy Jana Andrzeja Morsztyna
19. takim rycerzem był Don Kichot
21. słowa, zwroty, zdania obcojęzyczne wplatane do języka polskiego
23. namawianie, przekonywanie, wywarcie wpływu na odbiorcę przez nadawcę
25. poeta "rozdwojony w sobie", autor sonetów
26. styl życia, ideologia i obyczaje szlachty polskiej XVII i XVIII wieku
27. jedna z marności wyliczona w "Sonecie V" Mikołaja Sępa Szarzyńskiego

1. w język portugalskim słowo "barocco" oznacza rzadką i cenna, o nieregularnym kształcie
2. duńska twierdza opanowana przez Szwedów w "Pamiętnikach" Paska
4. środek stylistyczny, powtórzenie na początku wersu lub zdania tego samego słowa lub zwrotu
5. anafora w wierszu "Niestatek" Jana Andrzeja Morsztyna
7. ... Pansa, giermek Don Kichota
8. jeden z poetów dworskiego nurtu w literaturze barokowej, piewca przemijalności
9. chudy koń Don Kichota
10. niezwykły pomysł poetycki
11. środek stylistyczny, omówienie, np. "srogi ciemności Hetman"
13. jego mistrzem był Giambattista Marino
14. dama serca Don Kichota
15. w wierszu Jana Andrzeja Morsztyna jest w lepszej sytuacji niż człowiek nieszczęśliwie zakochany
16. ukryte sterowanie kimś bez kego zgody, czasem i bez wiedzy
17. ojciec racjonalizmu, autor "Cogito ergo sum"
20. walczył z nimi Don Kichot, biorąc je za złe olbrzymy
22. pozwala wygrać człowiekowi wojnę z "szatanem, światem i ciałem"
24. tytuł jednego z wierszy Daniela Naborowskiego