Seminarium 3

4. Małe pęcherzyki o średnicy 30-90 nm, za pomocą których komórki dendrytyczne mogą przekazywać sobie antygeny do prezentacji krzyżowej
5. Wielkocząsteczkowy kompleks enzymatyczny w cytoplazmie odpowiedzialny za degradację białek do peptydów
7. Cząsteczki na powierzchni limfocytów, które po aktywacji umożliwiają ścisłą adhezję do śródbłonka
12. Stanowią tzw. trzeci sygnał przekazywany przez komórkę dendrytyczną, który instruuje limfocyt T, w jaki typ komórki efektorowej ma się różnicować
15. Rodzina cząsteczek adhezyjnych odpowiedzialna za pierwszy etap migracji, czyli toczenie się.
16. Kuliste lub elipsoidalne zgrubienia na wypustkach grudkowych komórek dendrytycznych, przypominające sznur korali, bogate w kompleksy immunologiczne
17. Proces, w którym komórki śródbłonka transportują chemokiny z tkanki na swoją powierzchnię od strony światła naczynia
18. Struktura w cząsteczce MHC utworzona przez domeny alpha-1 i alpha-2 (w klasie I), w której wiązane są peptydy
19. Proces, w którym komórka „sama się zjada”, co umożliwia prezentacje peptydów pochodzących z jej własnych białek wewnątrzkomórkowych przez cząsteczki MHC klasy II
20. Końcowy etap opuszczania krążenia przez leukocyty, polegający na przechodzeniu przez ścianę naczynia do tkanek

1. Kluczowy proces zachodzący w strefie jasnej ośrodka rozmnażania, mający na celu wyłonienie limfocytów B o najwyższym powinowactwie do antygenu
2. Narząd, w którym prezentacja antygenów jest niezbędna do selekcji dojrzewających tymocytów i decyduje o ich przeżyciu lub eliminacji
3. Fosforan tej substancji (S1P) jest sygnałem chemicznym „wyciągającym” limfocyty z węzła z powrotem do krążenia
6. Czynnik aktywujący limfocyty w sposób nieswoisty i masowy; działanie superantygenów określa się jako pośrednie pomiędzy nim a antygenem
8. Typ prezentacji antygenu, dzięki której limfocyty T cytotoksyczne mogą zostać aktywowane przeciwko wirusom, które nie zakażają bezpośrednio komórek prezentujących
9. Proces pobierania antygenów rozpuszczalnych przez komórkę, nazywany „piciem” komórki
10. Stan braku odpowiedzi immunologicznej na własne antygeny lub antygeny komensalne
11. Niewielkie białko, które przyłącza się do białek przeznaczonych do degradacji, tworząc łańcuch będący sygnałem dla proteasomu
13. Zagłębienia w dnie rowka MHC, do których wchodzą łańcuchy boczne aminokwasów kotwiczących peptydu
14. Komórki, które prezentują antygeny w MHC klasy II nie tyle w celu inicjacji odpowiedzi, co głównie dla zwiększenia własnej aktywności bakteriobójczej